Skip to content

62 – Peperbusse

Geen straffer verhaal dan dat van de Peperbusse.
Een toren die jarenlang door water en vuur,
oorlog en onweer werd gekruisigd. En dapper
standhield. Nooit buiten westen is geweest.
Nooit het noorden is kwijtgeraakt. Il faut le faire.

Daarom staat hij aan de westkant van het plein.
Heeft tegen de noordgevel een calvarie
met ingebouwd vagevuur – treffend beeld
voor wat hij zelf heeft moeten doorstaan.
Van een Berg van Barmhartigheid gesproken.

Ving en vangt nog altijd veel wind.
En mag wel hoog van de toren blazen,
want is nu een soort van Babel.
Of wat dacht je van de familie van trappen?
Een stenen wenteltrap (linksdraaiend),
een houten wenteltrap (rechtsdraaiend)
tot aan de klokkenstoel. Een rechte (houten)
trap tot boven het gapende klokkengat.
En pal daarboven nog ‘s een (knalgele)
metalen ladder tot aan het uurwerkenkruis.

Echt wel een brug te ver voor wie liever
niet danst op de rand van de afgrond.
En dat er nog vier uurwerken zijn,
kunnen we best ook van buitenaf zien.

Van kerk over belfort, van museum tot
pepermolen … het schaakspel van de tijd
heeft deze toren nooit kunnen slaan.