Skip to content

71 – poetsploeg conservatorium

Wij hebben graag een klare kijk door de ramen,
nemen het liefst de borstel in eigen hand.
Weten hoe de bezem aan de steel zit,
voor ons is dat een toverfluitje van een cent.

Wij spelen nooit de eerste viool, maar
schuren en poetsen van hoog naar laag.
Doen dat toon op toon met veilige ladders
en halen het stof van vergeten balken.

Wij gebruiken stoffer en blik, emmer en dweil,
maar dweilen nooit met de kraan open.
Leggen een maatstreep tussen proper en vuil.
Willen dat het blinkt als een spiegel in spiegel.

Wij houden vol. En lang aan als strijkers.
Vechten tegen het donker wordend koper.
Vegen niemand luid de mantel uit en
gooien nooit de vaatdoek in de ring.

Bij ons klinkt ‘netjes’ als
absolute muziek in de oren.